Beach Boys’ Best

Je verwacht het misschien niet meteen: vijf jonge muzikanten die zich vastbijten in het meest verfijnde poprepertoire uit de jaren zestig — en er vervolgens volle zalen mee op de been krijgen.

Het succes zat niet alleen in de nostalgie. Natuurlijk herkenden velen de muziek uit hun jeugd. Maar er gebeurde iets wat zelden gebeurt bij een tribute: het voelde verrassend actueel. Alsof deze songs niet alleen van toen zijn, maar ook van nu.

Wat begon als bewondering, groeide uit tot overtuiging. Deze band neemt het repertoire bloedserieus: de harmonieën, de klankkleur, de arrangementen — stap voor stap op zoek naar dat bijna ongrijpbare geluid. En juist daardoor ontstaat het tegenovergestelde van een keurige reconstructie. Het leeft. Het ademt. Op een gegeven moment vergeet je dat je naar een tribute kijkt; je staat midden in de muziek.

In de zaal zitten generaties naast elkaar. Wie met deze liedjes is opgegroeid hoort opnieuw waarom ze de tand des tijds hebben doorstaan. En wie ze voor het eerst ontdekt, vraagt zich vooral af waarom dit niet allang weer overal klinkt.

Na zo’n begin stop je niet. Dan ga je verder.

Dit is het moment waarop een band zijn plek in het theater opeist.